WSZYSTKIE POSTACIE, ORGANIZACJE, MIEJSCA I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE.
Proszę powtarzać słowa przysięgi.
„Przysięga.
Jako kandydat na stanowisko rządowe przysięgam mówić prawdę,
całą prawdę i tylko prawdę.
Dziś jest 22 marca 2019.
Przysięgał kandydat Oh Yeong-seok”.
Akceptacje kolejnych ministrów przebiegają gładko.
Neutralny gabinet to efekt współpracy między partią rządzącą i opozycją.
To także wyraz determinacji rządu,
by przeprowadzić uczciwe wybory prezydenckie.
Pozostało do nich 40 dni.
ZATWIERDZANIE MINISTRÓW
Gdy gabinet będzie skompletowany, ludzie zauważą,
że prezydent Park dzięki swoim decyzjom zażegnał kryzys.
I wtedy prezydent...
znacznie wyprzedzi pozostałych kandydatów.
Jeśli ktoś zbyt szybko wchodzi do gry,
ryzykuje kontuzją.
I skróceniem kariery.
Aby kandydować,
musi zrezygnować z urzędu przynajmniej 30 dni przed wyborami.
Nie może wystartować tym razem.
Nowi ministrowie mogą przejąć obowiązki tymczasowego prezydenta.
Prezydent Park się z panem zgadza?
Zgodził się wystartować w wyborach prezydenckich?
Wystartuje pan w wyborach?
Nie jako tymczasowy prezydent,
tylko prezydent Korei.
Na pewno się do tego nadaję?
Myślę, że może pan wygrać.
Zdecydowanie ma pan największe szanse w wyborach.
Panie prezydencie.
Gdzie przebywa obecnie Myung Hae-joon?
Nie mogę tego ujawnić ze względu na dobro śledztwa.
Na pewno żyje?
Co?
- To... - Plotki są prawdziwe?
Mówi się, że Myung Hae-joon nie żyje.
- Co? - Nie żyje?
- Myung? - Naprawdę?
To prawda?
Widziano, jak przewożono jego ciało
z kontrwywiadu do Instytutu Analizy Kryminalistycznej.
- Co? - Jak to?
Ponoć jedno z czterech ciał,
których nikt nie odebrał,
to zwłoki Myung Hae-joona.
To prawda?
- Zmarł przy przesłuchaniu? - Torturowano go?
- To jak? - Co go spotkało?
- Powie pan? - Nie żyje?
- Czekamy! - Komentarz?
- Co się stało? - Proszę nam powiedzieć.
Myung Hae-joon podczas przesłuchania
nie był torturowany w żaden sposób.
Czyli żyje?
- Tak? - Powie pan?
- To gdzie jest? - Żyje?
Takie bezpodstawne spekulacje
mogą zagrażać bezpieczeństwu kraju.
To wszystko.
- Czyli żyje? - Nie był torturowany?
- Potwierdzi pan? - Czekamy.
BŁĘKITNY DOM
NPNZ.
„Nie potwierdzać, nie zaprzeczać”.
To ich taktyka.
Cynk jest dość szczegółowy.
Skoro od razu nie zaprzeczyli,
to musi to być prawda, co nie?
Czyli Myung został zamordowany?
Przez kogo?
Musimy się dowiedzieć.
Sin-yeong.
Błękitny Dom cofnął ci akredytację.
Nie mogę się doczekać, aż zaproszą mnie na kolację.
Jestem głodna
i czuję już zapach jedzenia.
Media to podchwyciły.
Posypią się spekulacje na temat Myunga.
Pewnie tak.
Zawsze myślałem,
że na Południu w odróżnieniu od Północy gwarantuje się wolność prasy.
A teraz mogę jedynie mówić,
że nie możemy tego potwierdzić,
patrząc na reporterów, którzy twierdzą, że ludzie mają prawo wiedzieć.
Jestem niekompetentnym tchórzem.
Gdybyśmy powiedzieli im prawdę,
to czy pomogłoby to złapać jego mordercę?
Informowanie o postępach śledztwa
pomoże tylko zamachowcom w wymykaniu się nam, prawda?
Bezpieczeństwo kraju jest teraz ważniejsze niż informowanie ludzi.
To dla ich dobra.
Świetnie ocenia pan sytuacje i radzi sobie z kryzysami.
Kto lepiej się w tym sprawdzi, jeśli nie pan?
I jeszcze jedno.
Narzeka pan bardziej,
niż się spodziewałam.
Co pan sądzi o takiej marudzie?
Do boju.
Problemem nie są tylko media.
Jeśli się przyznamy, opozycja zrobi niezłą aferę.
Pani Yun nie zawaha się, by powrócić do tematu impeachmentu.
Zaatakuje pana z całych sił.
Tu chodzi o kwestie bezpieczeństwa. To priorytet także dla niej i jej partii.
Lubią grać tym argumentem,
bo jednoczy on ich zwolenników.
Nie będą na pana czekać.
Szykują się na wybory.
Wykorzystają każdy pretekst, by rozpętać polityczną wojnę.
Pani Yun traktuje już Błękitny Dom
jako biuro pańskiej kampanii.
Rywala, którego za wszelką cenę trzeba pokonać.
Priorytetem jest zabójca Myunga.
To kwestia bezpieczeństwa krajowego i zwycięstwa politycznego.
Skontaktuję się z wywiadem. Może mają jakiś trop.
Na-gyeong!
Znalazłem go.
Pokój nr 119.
Znalazłem go na nagraniu z kamery
naprzeciwko schronu.
Widzisz go?
Przybliż.
Spójrz mi w oczy.
Nagrania zabezpieczyło Centrum Kryminalistyki Cyfrowej.
Dlatego mam przekrwione oczy.
Widzisz?
Zaangażowanie to nie zaleta,
tylko powinność.
O rany.
Uczysz się tego?
Kto nauczył cię takiej starczej gadki?
Spójrz.
Godzina 15.14.
Tuż przed wybuchem.
To on, prawda?
Deputowany Oh.
Panie przewodniczący.
Szanowni członkowie.
Zamierzam dziś państwu udowodnić,
że mam wystarczające zdolności i kręgosłup moralny, by być ministrem.
Mamy to.
Dowód, że zamachowcy zadbali o to,
by Oh przeżył wybuch.
Kamera zarejestrowała go przy pokoju nr 119
o 15.14, tuż przed eksplozją.
Musimy powiadomić Błękitny Dom, zanim zatwierdzą jego nominację.
Kontrwywiad, który też tu zawinił, podlega pod ministerstwo obrony.
Jeśli Oh Yeong-seok stanie na jego czele, zatuszuje całą sprawę.
Czekaliśmy na pana.
Jakieś postępy w śledztwie?
Wiemy...
kto jest mordercą.
Naprawdę?
Kto to jest? I gdzie przebywa?
Panie Jeong?
Kto zabił Myung Hae-joona?
Ja.
To ja zabiłem Myung Hae-joona.
Co pan...
powiedział?
Zabiłem Myung Hae-joona, panie prezydencie.
DZIEŃ 42: WĄTPLIWOŚĆ ODCINEK 8
Proszę podać przydział, nazwisko i stanowisko.
Szef jednostki ds. antyterroryzmu.
Jeong Han-mo.
Wspomnieliście, że agent Jeong cieszy się poważaniem w wywiadzie?
Z pewnością.
Pracował w kontrwywiadzie i zwalczał terroryzm.
To jeden z najlepszych agentów.
To dlaczego miałby zrobić coś tak bezmyślnego?
Gdyby choć raz pomyślał o karierze lub rodzinie...
To nie mogła być łatwa decyzja.
Ma już swoje lata i rodzinę na utrzymaniu.
Dlaczego agent Jeong to zrobł?
Zasługiwał na śmierć.
W zamachu zginął prezydent
i wielu cywilów.
A on nie żałował tego
i nie błagał o wybaczenie.
A ja...
zrobiłem to, co powinienem był zrobić.
Coś jest nie tak.
Nigdy by tego nie zrobił!
Jestem świadkiem i zapewnię mu alibi.
Byłam z nim przez cały czas przesłuchania Myunga.
Zauważyłabym, jak kogoś morduje!
Też jestem wściekły.
Ale sam się przyznał!
Nikt go nie przymusił.
Wszedł tam i się przyznał.
To koniec.
Co pan robi?
Agentko Han?
Wszystkie informacje związane ze śledztwem w sprawie Myunga
trafią do Głównego Biura Śledczego.
Nie może pan ot tak...
A pani zostaje zawieszona.
Proszę z nami.
Zgodnie z przepisami
musimy sprawdzić, czy nie jest pani wspólniczką Jeonga.
Wspólniczką?
Proszę współpracować albo doprowadzimy panią siłą.
Zabierzcie też pendrive’y.
Zatrzymać ją!
Natychmiast!
Agentko Han!
Stój!
Zatrzymaj się!
Han Na-gyeong!
Cholera.
Han Na-gyeong!
Zatrzymaj się!
Stój!
Cholera!
Zatrzymaj się!
Zatrzymać ją!
Stój!
Zatrzymaj się!
Stać!
Cholera!
Na razie cię nie namierzą.
To kradziony samochód. Stał u nas od wieków.
To kopia dokumentów, które miał przekazać Han-mo.
Wysadź mnie.
Zaczną cię podejrzewać.
Obiecaj mi,
że nawet jeśli ci się nie uda, to mnie nie wydasz.
Co?
Nie mogę ci zaufać.
No cóż, Na-gyeong.
Może jednak ci się uda.
Zadbaj o to.
Nie daj się złapać ani zabić.
Proszę, bądź ostrożna.
Ji-won.
Dzięki.
Panie Oh.
Pokonał pan Koreańczyków z Północy
siedem lat temu przy wyspie Baengnyeong, prawda?
Pierwsza wygrana od zawieszenia broni.
Prawda?
Pokonaliśmy ich armię,
ale nie wygraliśmy przy Baengnyeong.
I 14 żołnierzy z mojego oddziału...
straciło życie.
Byłem ich dowódcą...
i codziennie pamiętam...
że to ja za to odpowiadam.
Agentka Han?
Miałam dać znać, gdy będę mieć pewność.
Deputowany Oh
nie może zostać ministrem obrony narodowej.
Nie ma wymaganych kwalifikacji?
Ma to jakiś związek z planami budynku Zgromadzenia?
Porozmawiamy osobiście.
Właśnie tam jadę.
Panie Oh.
- Kolejne pytanie. - Przepraszam!
Mogę zaproponować krótką przerwę?
Zanim potwierdzimy kandydaturę pana Oha,
chcę coś omówić z członkami mojej partii.
Bardzo proszę.
Dobrze, zarządzam krótką przerwę.
Robi się późno.
Zaraz musimy wracać.
Na pewno możemy jej wierzyć?
Zaproponowałam jej układ za plany.
Każdy by się zgodził. Nie miała nic do stracenia.
Miała ofertę od drugiej strony na wypadek zmiany władzy.
Ale odmówiła.
Ufam jej.
AGENTKA HAN NA-GYEONG
Proszę się nie zbliżać.
- Doszło do wypadku. - Proszę się odsunąć.
Przepraszam.
Proszę pani!
Jakieś wieści od informatora?
Minęła już godzina.
Musimy zatwierdzić kandydatów dzisiaj.
Mówiła, że nie może zostać ministrem obrony narodowej.
Bezpieczeństwo to priorytet.
Tu chodzi o...
ministra obrony narodowej.
Proszę mi zaufać i jeszcze zaczekać.
Ufam pani.
Ale czy pozostali również?
Nie zrekrutowała pani deputowanego Oha.
I wszyscy o tym wiedzą.
Nie chciała pani neutralnego gabinetu.
Jeśli będziemy dalej zwlekać,
ludzie powiedzą,
że chce go pani oczernić z powodów osobistych.
Słyszy mnie pani?
Proszę pani.
Proszę się nie ruszać.
Dla pani dobra.
Dobra robota.
Dziękuję.
Gratulacje.
Dziękuję.
Do zobaczenia.
Gratulacje, panie Oh.
Pani też sporo zrobiła.
Nie tylko przeżył pan bitwę, ale i zamach.
Ciężko przeżyć jedno takie zdarzenie.
Pan miał szczęście...
i przeżył oba.
Szczęście?
Myśli pan, że zawsze panu dopisze?
Przynajmniej dziś szczęście dopisuje mnie,
a nie pani.
Do zobaczenia.
Przed chwilą zatwierdzono nominację Oha.
Nie zgłoszono żadnych uwag.
NOMINACJA
Za późno, by się z nim spotkać?
W jakiej sprawie?
Był tu wtedy ze mną.
JEONG HAN-MO
Gdy agent Jeong chciał poinformować mnie o przesłuchaniu.
Coś mi w nim nie pasowało.
W Jeongu?
Tak.
Powiedział, że ma trop w sprawie Myunga,
ale nie wyjawił go.
Jakby nagle stał się kimś innym.
Chcę wiedzieć,
czy Oh też tak pomyślał.
Co tu się zastanawiać?
To proste.
Osoba z kluczowymi informacjami
nagle zmienia zdanie?
To proste: mógł to usłyszeć ktoś niepowołany.
Kto był wtedy z tobą?
Macie jakieś tropy?
Myślę, że tak.
Proszę.
Cieszę się.
To wielka ulga.
Nie sądziłem, że pan tu będzie.
NAJNOWSZE WIADOMOŚCI
JAK OH YEONG-SEOK STAŁ SIĘ BOHATEREM DLA CAŁEGO NARODU?
Tutaj.
Mają stać równo.
Dobrze.
- Pani Kim. - Tak?
Nie dostanie pani odznaki za oszczędzanie na taśmie.
Nie wie pani, że prezydent Park pierwszy raz bierze udział w czymś takim?
Gdzie pani zaznaczyła?
Raz, dwa, trzy.
Tutaj.
We właściwym miejscu...
Wzywał mnie pan?
Ma pan kurz na marynarce.
Kim pan jest?
- Słucham? - Sprawdźmy.
Kto słyszał, bym go wołał?
Nikt?
Pani Kim, dobra robota.
NOMINACJA OH YEONG-SEOK
PARK MU-JIN
NOMINACJA OH YEONG-SEOK
Notowania Oh Yeong-seoka poszybowały w górę.
Poparcie rzędu 19,8%.
Wyprzedza nawet lekko Yun Chan-gyeong.
Jest zaraz za prezydentem Parkiem.
Zdobył jeszcze większą popularność po wczorajszym zatwierdzeniu.
Sprawdzamy jego notowania od mowy pogrzebowej.
Cały czas rosną.
Dziwna sprawa.
Obie osoby z największym poparciem
przeżyły niedawny zamach.
To po prostu pokazuje,
jak bardzo przeraziło to ludzi.
Dzięki temu ocalali stali się bohaterami.
Zaproszenie Oha do neutralnego gabinetu to świetne posunięcie.
Bardzo pomoże to prezydentowi Parkowi.
Dobra robota.
Usłyszałam,
że Oh nie może zostać ministrem.
Od agentki Han Na-gyeong z Sekcji Antyterrorystycznej.
Proszę usiąść.
Dlaczego nie mógłby nim zostać?
Co to za wiadomość?
Jeszcze nie wiem.
Mówiła, że już jedzie. Miałam opóźnić nominację.
I od tamtego czasu nie mam z nią kontaktu.
W tym samym czasie
i niewiele dalej doszło do wypadku samochodowego.
Dziwne, prawda?
Ale do żadnego pobliskiego szpitala nie przyjęto żadnych rannych.
Myśli pani, że agentka Han brała udział w tym wypadku?
To nie był wypadek.
Powiedziała mi,
że ma niepodważalny dowód w sprawie zamachu.
I wyraźnie zaznaczyła, że Oh nie może zostać ministrem.
A potem zniknęła bez śladu.
Podejrzewa pani udział Oha?
A pan mnie.
Pan Oh poświęcił życie w służbie temu krajowi.
I sądzi pan, że oskarżanie go to niebezpieczne posunięcie.
W końcu nie mam dowodu.
Sądzi pan, że chcę zaszkodzić temu gabinetowi.
Nie sądziłam, że łatwo pan się ze mną zgodzi.
Dlaczego?
Bo boi się pan, że mogę mieć rację.
I byłoby jeszcze gorzej, gdyby okazało się,
że niesłusznie zaoferował mu pan posadę ministra.
Prawda?
Proszę się tym zająć.
Jest pan bardziej kompetentny, niż byłam skłonna podejrzewać.
Prezydent został rasowym politykiem.
Proszę skontaktować się z wywiadem.
Muszę coś sprawdzić.
Podobno agentka Han miała niezbity dowód
w sprawie zamachu. To prawda?
Słucham?
Jak to niezbity?
Przepraszam.
Jeong i Han mieli porozmawiać z panem osobiście,
- więc sam nie wiem... - Agentka Han.
Gdzie jest?
Mamy z nią pewien problem.
Główne Biuro Śledcze poinformowało ją,
że zbadają jej potencjalną współpracę z Jeongiem.
Przestraszyła się i uciekła.
Robimy wszystko, co w naszej mocy, by ją odnaleźć.
Proszę dać mi znać, gdy się odnajdzie.
Muszę z nią pomówić.
Tak jest.
Wstałaś.
Wypij to.
Co się stało?
Jak się tu znalazłam?
Sam chciałbym wiedzieć.
Dostałem telefon.
Usłyszałem o wypadku. Podałem im adres.
Telefon?
Od kogo?
Sprawdźmy.
Co to za numer?
Z budki.
W pobliżu rady miejskiej.
Budki?
Kto to mógł być?
Zadzwonił dzwonek, otworzyłem.
Byłaś tam tylko ty. Nie pamiętasz?
Pamiętasz, kto to był?
Nie.
YUN CHAN-GYEONG
Nie odbierasz?
Tylko pani Yun wiedziała, dokąd jadę.
Czyli to nie był wypadek.
HISTORIA POŁĄCZEŃ WYŁĄCZ TELEFON
Od teraz możemy ufać tylko sobie, Ji-won.
Co z nominacjami?
Zatwierdzono Oha?
Gratulacje.
Poinformowano mnie,
że decyzja komisji była jednogłośna.
Dziękuję.
Ale chyba pan o niczym nie wie.
Przewodniczący powiedział mi,
iż agentka Han poinformowała panią Yun,
że nie mogę zostać nominowany.
Ale to był fałszywy alarm.
Dlaczego mogłaby tak pomyśleć?
Cóż, nie powinna rzucać fałszywymi oskarżeniami.
Agentka Han...
straciła w zamachu ukochanego.
Podobno w wybuchu
zginął jej narzeczony.
Zginął,
a ja przeżyłem.
Od początku miała podejrzenia co do mnie.
Wiele razy jej tłumaczyłem.
Mówiłem, że ciężko jej będzie zaakceptować prawdę.
Sam tak się czułem.
Po bitwie przy Baengnyeong?
Życie na Południu
kończy się na dwa sposoby.
Albo kończysz jako ofiara...
albo rodzina ofiary.
Wtedy, na morzu...
wielokrotnie zadawałem sobie pytanie
o śmierć niewinnych ludzi.
Nie przyjmowałem prawdy.
Nie dawałem jej wiary.
Ale...
nikt nie dał mi odpowiedzi.
Konserwatyści wykorzystali nas,
by zapewnić sobie głosy.
A dążący do rozejmu postępowcy...
zignorowali nas.
Dlatego postanowił pan wejść do polityki?
Postanowiłem sam znaleźć odpowiedzi.
I agentka Han jest jedną z osób,
za które chciałbym walczyć.
Kiedy nastąpi powołanie ministrów?
O 14.
Prezydent powoła także deputowanego Oha?
Nie wiem.
Ale ocenia mnie.
Jak to?
Jeśli ufa w mój zmysł polityczny, to się zastanowi.
Jeśli natomiast go powoła,
to chyba mi nie ufa, prawda?
Jestem bardzo ciekawa, jaka będzie jego decyzja.
Postanowiłem sam znaleźć odpowiedzi.
Pora na nas, panie prezydencie.
Zaraz rozpoczynamy.
Dobrze.
Chce pan to przełożyć?
Jeśli zrobi pan to teraz,
media wypełnią się spekulacjami.
Pojawią się plotki o pana zdrowiu, konfliktach, ustawianiu innych...
Będzie ich bez liku. Pomóżcie mi.
Panie Kim.
Potrzebuję czasu, by dokładniej sprawdzić kandydatów.
A media...
zostawiam panu.
Chce pan wycofać...
nominację dla Oha?
Nie może pan tego zrobić.
Oh to symboliczny członek neutralnego gabinetu.
Wycofanie nominacji będzie oznaczać, że zawaliliśmy weryfikację.
To będzie idealny pretekst dla opozycji,
by wycofać się z tego pomysłu
i zarzucić nam złą decyzję.
Jest pan głównym rywalem pani Yun
w nadchodzących wyborach.
Poza słowami pani Yun
nie istnieje żaden dowód obciążający deputowanego Oha.
Dopiero co chciała usunąć pana z urzędu.
Ona żyje polityką.
Może mieć inne motywy.
Mam zadzwonić do sali ceremonialnej?
Nie jest za późno.
Mam pytanie.
Czy weryfikacja
nie jest przeprowadzana przez Zgromadzenie?
O weryfikację prosiła opozycja.
Spełniłem tę prośbę.
Czy naprawdę zrobiłem coś,
z czym się nie zgadzacie?
Czy po poznaniu deputowanego Oha
miał pan co do niego jakieś podejrzenia?
Przeciwnie.
To po co tak ryzykować?
Nie widzi pan, o co chodzi deputowanej Yun?
Oh to ktoś, kogo każdy...
Nie wiem, o co jej chodzi
ani kim dokładnie jest Oh.
Chcę im zaufać, ale nie mogę i nie wiem, kto jest przyjacielem, a kto wrogiem.
Dlatego ich nie posłucham.
- Panie prezydencie. - Ale wierzę...
w nasze zasady i administrację.
Dotychczas się sprawdziły.
Dopóki nie sprawdzimy deputowanego Oha,
jego nominacja jest wstrzymana.
Neutralny gabinet...
to test pańskich zdolności.
Jeśli pan to przełoży
i wycofa nominację Oha,
wszyscy uznają to
za złą decyzję z pańskiej strony.
Pańskie notowania pójdą w dół.
Jest pan na to gotowy?
Mam startować w wyborach?
Tak!
Nie mogę być kandydatem-faworytem,
tak jak pan to widzi.
Postanowiłem.
Tak jest.
Nakażę...
przełożyć ceremonię powołania ministrów.
Co powiedział?
Nie przywykł do takich sytuacji.
Nie zna się jeszcze na ryzyku politycznym i Błękitnym Domu.
Nie przywykł?
Po prostu nie jest dostateczne zdesperowany.
Każdego dnia myślę o tym,
że wcześniej powinniśmy zrobić wszystko,
by pokonać opozycję i wszystkich pozostałych wrogów.
Za wszelką cenę!
Gdybyśmy nie dali im pretekstów ani powodów do atakowania nas,
gdybyśmy byli ostrzejsi i gdybym naciskał na prezydenta, by był...
bardziej stanowczy...
to wtedy...
nie stałby się takim pośmiewiskiem...
przez cały okres urzędowania.
I nie przeszedłby do historii w tak żałosny sposób.
Prezydent Yang Jin-man...
był najbardziej życzliwą osobą, jaką poznałem.
I dlatego nam się nie udało.
Nie rozumiem.
Dlaczego Han-mo powiedział, że zabił Myunga?
Muszę dowiedzieć się, co go do tego popchnęło.
Musisz być ostrożna. Nadal nie rozumiesz?
Wszyscy wpadliśmy w pułapkę.
Han-mo miał poinformować Błękitny Dom o sprawie Oha,
a skończył jako morderca.
Ty prawie zginęłaś.
Zrobiłem, co kazałaś, i zawieszono mnie do odwołania i bez wynagrodzenia.
A nawet nie spłaciłem samochodu.
Mam się poczuć źle?
Nie o to mi chodzi.
Po prostu zaangażowanie to nie zaleta, tylko obowiązek.
To twoje słowa.
Ten banał powinien być mottem wywiadu.
Kto ci tak nagadał?
Agent, który mnie szkolił. Kim Jun-o z Drugiej Grupy Szpiegowskiej.
To morderca Myunga.
To on cię wczoraj zaatakował?
Tak.
Tae-ik.
Trenuje pan?
Schudł pan.
Golf to żaden trening.
Nie mogę uzyskać lepszego wyniku.
Ciągle kończę powyżej 80 uderzeń.
Może schudłem przez ten cały stres.
Dwóch moich ludzi...
Jestem zdołowany, panie Kim.
Niech się pan postara.
Kazałem Głównemu Biuru Śledczemu odnaleźć Na-gyeong.
Błękitny Dom nic nie zrobił.
Mankiety mają wystawać?
Ma pan ją znaleźć pierwszy.
Samodzielnie.
Wynajmowanie innych stwarza problemy, prawda?
Po wydaniu rozkazu trzeba cierpliwie czekać na rezultaty.
Tak pana nauczył?
Za bardzo panu ufa.
Ci, którzy pociągają za sznurki, nie spotykają się.
Nie znamy swoich nazwisk ani twarzy. Jak w takiej sytuacji cokolwiek załatwić?
Czy tak nie jest najlepiej
dla każdego?
Długo pan czekał?
Na starość stają się gadatliwi.
Dyrektor Ji...
chyba liczy, że się pan z nim spotka.
Działa w cieniu, ale chce do światła?
Zmowa milczenia.
Po co ludzie każą to uwieczniać, skoro nie mogą temu sprostać?
Prezydent Park szuka agentki Han.
Dyrektor Ji zajmie się nią,
aby sfinalizowano pańskie powołanie.
To aż tak ważne?
Myślałem, że załatwiliśmy wszystko w ramach weryfikacji.
Pańskie notowania bardzo wzrosły od tego czasu.
Idzie pan łeb w łeb z prezydentem Parkiem.
Teraz każdy skupi się na wyborach,
w tym także pani Yun i Błękitny Dom.
Co za ludzie.
Jaki świat chcą stworzyć?
Gdyby wybory mogły zmienić świat...
to ludzie zrobiliby wszystko, by je znieść.
Już dawno temu.
Nie sądzi pan?
Dlatego wybory to jak Święty Mikołaj dla dorosłych.
To kłamstwo, w które chcemy wierzyć.
Ma pan dla nich gotowy prezent?
Prezydent Park nie zostanie zarejestrowany jako kandydat.
Jak wytłumaczymy to opóźnienie prasie?
Powiedzmy, że to kwestie proceduralne.
To pierwsza taka sytuacja.
To kto to będzie?
Zapisy kandydatów mijają za dziesięć dni. Prezydent Park panu odmówił.
Ale...
na pewno pojawi się nowy kandydat
na stanowisko prezydenta.
Powodzenia.
Nie da się tu pogadać nieoficjalnie.
- To prawda? - Potwierdzi pan?
Co się dzieje?
Kto to mógł być?
I dlaczego teraz?
To dotyczy ministrów Yanga.
Po co ujawniać to teraz, skoro nie żyją?
Po co informować media?
Co na to prasa?
Ten sam cynk trafił do Joongang Daily, telewizji publicznej i wiadomości?
To wewnętrzny dokument z oznaczeniami Błękitnego Domu.
Kto stoi za przeciekiem?
Też nie wiesz, co?
Nie wiedział nawet kierujący Błękitnym Domem Jang-hyun.
Patrząc na treść,
to jakiś demaskator.
A treść...
JANG GUN-HO I KORUPCJA
Nie wierzę.
„Jang Gun-ho, były minister obrony, zamieszany w aferę korupcyjną.
Inwestycje Choi Jong-boka, ministra budownictwa i transportu.
Skandal obyczajowy Park Ji-yoona, szefa ministerstwa ds. równości płci”.
To nie wszystko...
Na górze już o tym wiedzieli?
Mamy obowiązek monitorowania urzędników państwowych.
Czyli to prawda.
Musimy ustalić, kto odpowiada za wyciek.
Tylko wasze biuro miało te dane.
To oskarżenie?
Jeśli tak, proszę powiedzieć.
Prosto w oczy.
Bo to gówno prawda.
Już raz pan to zrobił.
Tak?
Pan też nie jest niewinny.
A nagranie z Myungiem?
Zrobi pan wszystko, by odnieść polityczne zwycięstwo.
Wybaczcie, że przerywam, ale coś mi tu nie gra.
To poważne i drobne przewinienia
dotyczące administracji Yanga Jin-mana.
Ale dlaczego nie ma nic o prezydencie?
Ani słowa.
Anonimowy demaskator twierdzi,
że ma też haki na prezydenta Parka.
Tu nie chodzi o ludzi Yanga. Celem jest prezydent Park.
Po co to teraz ujawniać?
Ci ludzie nie żyją.
Chodzi o to, że to prawda.
Czyli gdy pojawi się coś
na temat prezydenta Parka, to ludzie też w to uwierzą.
Ponoć są też informacje obciążające prezydenta Parka.
Jeśli okażą się prawdziwe, wywołają spore zamieszanie.
Przepraszam.
Ale czy jest coś,
co przychodzi panu na myśl?
Może związanego z dawną pracą albo życiem prywatnym?
Jakie może mieć informacje?
Został zweryfikowany.
Miał nieposzlakowaną opinię w Sedżongu.
To wieloletni wykładowca. Mógł coś przeskrobać?
Praca naukowa, stanowisko, fundusze na badania.
Albo nadużycia w ministerstwie?
- Gdzie tam. - Gdzie tam.
Lepiej mieć to na uwadze, niż dać się zaskoczyć.
A najlepiej zapobiec.
„Nadużycia w ministerstwie”?
Dlaczego to pan zapisuje?
Jeśli coś pan wie, proszę mówić.
Wykonując pierwszy ruch,
możemy ograniczyć straty.
Demaskator zaręcza, że już jutro udostępni informacje
obciążające prezydenta Parka.
Panie prezydencie.
Powie nam pan?
Zszokowany naród nie wie jeszcze, jakie będą skutki skandalu
dotyczącego prezydenta Parka.
Podobno ktoś wie o jego brudach.
To absurd.
To w ogóle prawda?
Agentka Han nie zrobiłaby czegoś takiego.
Mam skazać syna na piekło,
by zachować popularność?
Ciekawe, jak Mu-jin zareaguje,
gdy dowie się, że był częścią planu zamachowców.
Napisy: Krzysiek Igielski